Diserat ku Aan Abdulloh

Dina Lapak
Fiksimini Basa Sunda

Facebook photo

Fikmin # Tatto #

“Geus meujeuhna, Kang.”
“Akang isin, Nyi. Sieun diceceléh pawarta jeung nétizen.”
Duanana ngaharuleng. Mun ningal dina warta na TV, koran jeung lianna yakin matak paur. Kahadéan jalma nu upluk-aplak. Sirna ku gambar rajah nu satapak.

“Akang kudu wani. Akang téh lalaki. Akang téh bapa budak urang duaan. Kudu méré conto. Témbongkeun!”
“Kumaha mun dibenduan ku abah? Pan abah nu ninitah akang teu lésot ti papakéan leungeun panjang.”
Pamajikanna uleng mikir.
“Abah mah geus teu jeneng deui. Abah geus jadi rahayat biasa. Buka wéh, K ang! Nyai gé panasaran gambar naon na leungeun akang? Phoenix atawa Naga?”
Éléh déét. Si Akang ngagulungkeun leungeun kaméja panjangna. Bréh katingali. Coromod hideung teu mangrupa.
“Kang, tutupan deui wé lah leungeun téh. Ku leungeun panjang atawa mansét.” Pamajikan robah pamadegan.
“Sugan teu kabeuli salep baheulana mitoha téh?”

Iklan

tulis

Please log in using one of these methods to post your comment:

Logo WordPress.com

You are commenting using your WordPress.com account. Logout / Ubah )

Gambar Twitter

You are commenting using your Twitter account. Logout / Ubah )

Foto Facebook

You are commenting using your Facebook account. Logout / Ubah )

Foto Google+

You are commenting using your Google+ account. Logout / Ubah )

Connecting to %s